abdü'l-bâki (Tasavvuf Sözlüğü)

Abdülbâki, Allah'ın bekasını müşâhede ettirdiği, her şeyin fenâsıyle birlikte, kendi bekasıyla bâki kıldığı kişidir. O, Allah'a gerekli ve tam bir a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/ubudiyyet/" ubüdiyyetle /a taayyün etmesi için kulluk eder. Tafsili olarak olduğu gibi, cem , taayyün ve a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/hakikat/" hakikat /a bakımından da hem ibâdet eden hem de ibâdet edilen O'dur. Bâki vechinin tecellisi sırasında kulun ne şekli, ne de eseri kalır. (Kâşânî, 129; Câmi’, 13