Abdülhamid, a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/kendisinde/" kendisinde /a Hakk'ın hâmid (övülen, arzu edilen, sevilen, beğenilen) sıfatlarıyla tecelli a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/tigi/" ettiği /a kimsedir (bu sıfatlar, gazab sıfatlarıyla değil, rahmet sıfatları oldukları için böyle isimlendirilmektedir). İnsanlar bu kimseyi över. Ancak o, Allah'tan başka hiç kimseyi övmez. (Kâşânî, 120; Câmi’, 10
a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/abdu-l-hasib/" abdü'l-hasib /a 49