Abdürrâfi, her şeye sivâ ve gayr nazarıyla baktığı için (her şeyi Allah'ın dışındaki varlıklar sınıfında gördüğü için) onlardan yüksek bir duruma gelen kimsedir. O, dereceleri yükselten Hakk ile kaim olduğundan, nefsinden daha yüksek bir rütbeye yükselmiştir. Aksi de olabilir. Zira ilk olarak Hâfıd (avam isminin mazhariyetiyle her şeyi tam bir yokluk içinde gördüğü için onları küçük görür, saf varlık olarak görmez ve yok olup gidecek bir varlık olarak görür (Câmi
İkinci olarak Râfi isminin a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/kendisinde/" kendisinde /a tecelli etmesiyle, kendilerinde Hakk'ı gördüğü için her şeyi yüceltir. Bana göre bu durum daha iyidir. Çünkü ârif rahmeti ister, çünkü onunla vasıflanmıştır. Böylece merhüm (merhamet edilen) değil, rahim (merhamet eden) olur. Çünkü bu âsi (avam (Câmi')) olan kulun rahmetten nasibidir. (Kâşânî, 113; Câmi’, 8