abdü'r-rakib (Tasavvuf Sözlüğü)

Abdürrakib, gözeticisini (kendisini gözetip kollayan Rabb'ini; kendisine nefsinden daha yakın gören kimsedir. O bunu, nefsinin fâni ve geçici olduğunu Rakib isminin tecellisinde idrâk a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/erek/" ederek /a yapar. Allah'ın sınırlarını asla aşmaz. Kendi başınayken bu sınırları ondan iyi hiç kimse gözetemez. Arkadaşlarıyla beraberken de o, onları Allah'ın murâkabesiyle gözetir. (Kâşânî, 117; Câmi’, 9