Anka, Allah'ın âlemin cesedlerini a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/kendisinde/" kendisinde /a kendisiyle açtığı havadır. (Istılâh, 537
Anka, heyüllâdan kinâyedir. Çünkü o da anka gibi görülmez, ancak süretle birlikte bulunur. O düşünülebilir bir varlıktır. Bütün cisimler arasında müşterek olan a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/mutlak/" mutlak /a a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/heyula/" heyülâ /a , unsur-i âzam (en büyük unsur) olarak isimlendirilir. (Kâşânî, 133; Câmi’, 90
a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/anka-yi-mugrib/" ankâ'-yı muğrib /a 113