Atebe-i fenâya (fenâ eşiğine) ulaşmak; Hakk'a yakın olmaya ulaşmak, onu tanımak, sırlara ve din ilimlerine ermek ve karanlığın, nürların tabiatlarına zarar vermeyeceği şekilde nürlar denizine dalmaktır. Tabiat, kısmetlerin tamamlanması için rühun bedenden ayrılacağı a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/zamana/" zamana /a kadar bâkidir. Çünkü tabiat (ya da huy), insandan ayrılacak olsaydı, (insan) meleklere katılmış olurdu, o zaman da a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/hikmet/" hikmet /a ortadan kalkardı. Bu yüzden tabiat, asıl olarak değil ama vazife olarak kısmetler ve hazları tamamlamak üzere bâki kalmıştır. (Fütül, 134
(Ayrıca bk. a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/fena-beka/" fenâ'-bekâ' /a