(âdâb fi'n-nâs; âdâb-ı fukarâ ; edeb-i fukarâ' fi's-sohbet; edeb-i hakk; edeb-i hizmet; edeb-i kalb; edeb-i kırâ'at-i a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/kelam/" kelâm /a -i e'imme; edeb me'a'şşeyh; edeb-i mürid; edeb-i müsâfir; edeb-i şeri'at; ekmel-i 'ulüm; icmâl fi't-taleb; nâs fi'l-edeb; râsih fi'l-'ilm; selb-i nefs; selb-i rüh
Mübtedi (başlangıçta olan) için tevbe ne ise, ârif için edeb odur. (Lüma' , 195
Edeb, fakirlerin dayanağı, zenginlerin süsüdür. Edeb konusunda insanlar birbirinden farklı üç tabakaya ayrılır: Dünyâ ehlinin edebi, din ehlinin edebi, din eh
