Tasavvuf Klasikleri · Temmuz 8, 2026

evrâd (Tasavvuf Sözlüğü)

evtâd/evtâd-ı erba'a yi Sliyi / slişi ) Evtâd, dört kişiden ibâret olup, her biri a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/dunya/" dünyânın /a dört yerinde bulunurlar: Bunların birinin makamı doğuda, birinin makamı batıda, birinin …

evtâd/evtâd-ı erba'a yi Sliyi / slişi ) Evtâd, dört kişiden ibâret olup, her biri a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/dunya/" dünyânın /a dört yerinde bulunurlar: Bunların birinin makamı doğuda, birinin makamı batıda, birinin makamı kuzeyde, diğerinini makamı da güneydedir. (Istılâh, 531

Evtâd, Allah'ın kendileriyle âlemi koruduğu kimseler olup, dört tânedirler. Bunlar a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/abdal/" abdâldan /a daha husüsidir. Kutbun sağında ve solunda bulunan iki imam bunlardan, kutub ise hepsinden daha husüsidir

Abdâl, kötü sıfatları iyilerle değiştiren kimseler için kullanılan ortak bir ad evtâd/evtâd-ı erba'a olup, kırk, otuz veya yedi gibi belirli bir sayıdaki kimseleri ifâde eder. Sayılarının yedi olduğunu söyleyenler de vardır. Bizden de Sayıları yedidir diyenler, abdâlı evtâddan ayrı olarak mütâlaa ederler. Yine bizden bir kısmı dört evtâdı da abdâldan sayarlar. Böylece abdâl yedi kişi olmuş olur. Bu yedi kişiden dördü evtâd, ikisi