onun yerine geçer. (Istılâh, 531; Kâşânî, 32, Câmi’, 76
Evtâd, Allah'ın kendileriyle âlemi koruduğu kimseler olup, dört tânedirler. Bunlar a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/abdal/" abdâldan /a daha husüsidir. Kutbun sağında ve solunda bulunan a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/imaman-2/" imâmân /a bunlardan husüsi, kutub ise hepsinden daha husüsidir. Abdâl, kötü nitelikleri iyilerle değiştiren kimseler için kullanılan ortak bir ad olup, kırk, otuz veya yedi gibi belirli bir sayıdaki kimseleri ifâde eder. (Meşârık, 119
Sahabiden sonra velilerin en büyüğü kutubdur. Sonra a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/efrad/" efrâd /a -gerçi bunda ihtilâf vardır-, sonra imamân, sonra evtâd, daha sonra ise abdâl gelir. (Meşârık, 120
İmâmân, iki kişi olup, biri kutbun sağında, diğeri solunda yer alır. Sağdaki a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/melekut/" meleküt /a âlemine bakar, diğer arkadaşından daha yüksektedir. Onlar, vücüd ve imâmân beka madeni olan yardımları, kutbun merkezinden rühâni âleme yansıtan bir aynadır. Bu ayna hakkında hiçbir şübhe yoktur. Diğeri ise mülk âlemine bakar. O da diğer kutubdan yansıyan hayvâniyyet maddesinden (duyularla) hissedilebilen âleme dönük bir aynadır. Bu ayna hakkında da şübhe yoktur. Soldaki imam, kutbun halifesidir. Bu iki imamın dört zâhiri, dört de bâtıni amelleri vardır. Zâhiri amelleri zühd, verâ, iyiliği emretmek ve kötülüğü yasaklamak, bâtıni amelleri ise sıdk, ihlâs, hayâ ve a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/murakabe/" murâkabedir /a . (Câmi’, 4
İmâmân, biri kutbun sağında, diğeri vezir makamında solunda yer alır. Vezirlik peygamberlerden tevârüs yoluyla gelir. (Câmi’, 76
İmâman, biri (kutbun) sağında, diğeri ise solunda yer alan iki velidir. (Kavânin, 102
(Ayrıca bk. kutb/aktâb