ve a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/sehvet/" şehvet /a kuvvetlerini idâre eden nefse ait bir duygudur, akıl ve şeriata göre harekete geçirir veya frenler. Şecâat, gazab kuvvetinin, harekete geçmesinde veya frenlenmesinde akla boyun eğmesidir. İffet, şehvet kuvvetinin akıl ve şeriat doğrultusunda terbiye a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/ilmesi/" edilmesidir /a . Bu dört a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/ahlak/" ahlâkın /a dengeli oluşundan güzel ahlâkın tamamı ortaya çıkar
Akıl kuvvetinin itidâlinden iyi düşünce, isâbetli görüş, doğru tedbir, a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/yanin/" eşyânın /a inceliklerini anlamak; ifrâtından, hile, aldatma, mugalata (demagoji); tefritinden ise ahmaklık, kalın kafalılık ve akıl zayıflığı doğar. Şecâatin mütedil (dengeli) oluşundan a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/heybet/" heybet /a , tahammül, kerem, yiğitlik, cesaret, hilm, a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/sebat/" sebât /a ve vakar; tefritinden, alçaklık, zillet, hasislik, hafiflik meydana gelir. Iffetin mütedil oluşundan cömertlik, hayâ, sabır, kanâat, verâ, müsamaha, zarâfet; ifrâtından, hırs, a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/siddet/" şiddet /a , fenâlık, edebsizlik, savurganlık, alaycılık, hased, zayıflık gibi kötü huylar doğar. (Ravza, 445