Hâ, Zât'ın; zuhür, huzür ve vücüdu bakımından itibârıdır. (Kâşânî, 45; Câmi’, 104
Süryâni dilinde hâ, tâzim ve yüceltme için kullanılır. (Meşârık, 25
habib (habibünâj Râbiatü'l-Adeviyye bir gün dedi ki: Sevdiğimize (ulaşmak için) bize kim yol gösterecek? Cariyesi ona cevâb verdi: Sevdiğimiz bizimledir. Ama a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/dunya/" dünyâ /a bizi O'ndan kopardı.
hiçbir sevgili alamaz senin yerini
Hiç kimseden nasibi yok kalbimin O'ndan başka
Gaib oldu gözümden ve özümden
Ama asla çıkmaz gönlümden
Gönlümün sözcüsü yaptım seni
Cismimi açtım dostluğumu isteyene
Münis gelir cismim dosta
Kalbimin sevgilisi
tek ünsiyetimdir gönlümde