hakim (Tasavvuf Sözlüğü)

Eşyânın en faziletlisini tanımadan ibârettir. (Ravza, 313 Hakim, düşüncesini Hakk'a götüren şeyi arzulayan, arayan, sonra Hakk'ta fâni olan, ardından Hakk/'la bâki olandır. (Ravza, 621