Tasavvuf Klasikleri · Temmuz 8, 2026

intibâh (Tasavvuf Sözlüğü)

İntibâh, kalbden gafletin gitmesidir. (Hücvîrî, 467 Süfilerden biri demiştir ki: İntibâh, kişiye hayra götüren hâllerin başlarında gelir. Kişi gaflet uykusundan uyandığı zaman bu onu a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/yakaza/" …

İntibâh, kalbden gafletin gitmesidir. (Hücvîrî, 467

Süfilerden biri demiştir ki: İntibâh, kişiye hayra götüren hâllerin başlarında gelir. Kişi gaflet uykusundan uyandığı zaman bu onu a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/yakaza/" yakaza /a (uyanıklık; hâline ulaştırır. Yakaza hâline erdiği zaman, bu teyakkuzu onu doğru yolu istemesini sağlar. Hakk'tan başka bir yolda olduğunu anlayıp da hak yola gitmeyi istediği zaman tevbe kapısına döner. Sonra da bu intibah hâli, teyakkuz hâlinin gelmesini sağlar. ( Avârif, 278

İntibâh, Hakk'ın kulu a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/inayet/" inâyet /a yoluna zorlamasıdır. (Istılâh, 541

(Ayrıca bk. a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/gaflet-teyakkuz/" gaflet-teyakkuz /a ; yakaza