Istıfâ iki çeşittir: Peygamberlerin ıstıfâsı, a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/mu-min/" mü'minlerin /a ıstıfâsı. Peygamberlerin ıstıfâsı ismet (günâhsızlık), a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/te-yid/" te'yid /a (ilahi destek), vahiy ve risâletin tebliğidir. Mü'minlerin ıstıfâsı muâmelelerdeki safâ (günlük her türlü işin ilahi esaslar ışığında gerçekleştirilmesi), en güzel bir tarzda mücâhede, hakikatlere ve mânevi menzillere bağlanmaktır. (Luma , 109
Müşterek bir isimdir. (Lüma' , 447
Istıfâ, mârifetini yerleştirip, safâsını yayması için, Hakk Teâlâ'nın, kulun kalbini boşaltmasıdır. Âsi ya da itâatkâr, veli ya da nebi olsun, avamdan ve havâsstan bütün mü'minler bu derecede eşittirler. (Hücvîrî, 473