kaybetmemeli ve onların istemedikleri şeyleri yapmaktan kaçınmalıdır. Eğer o konuda onların menfaatini görürse hiçbir kimseye kin beslememelidir. Kardeşlerinden biri ona gücenecek olsa, dargınlığının sona ermesi için ona iyi davranmalı, dargınlığı bitmediği takdirde, bu dargınlık sona erinceye kadar ona ihsânını artırmalı ve iyi davranışını devam ettirmelidir. Kalbinde kardeşlerden biri hakkında gıybet veya başka bir sebebden dolayı kırgınlık ya da keder duyarsa bunu göstermemeli ve içinden bunun tersinin olduğuna inanmalıdır
Yabancılarla sohbet şöyle olmalıdır: Mürid, söylenmemesi gereken sırları yabancılardan gizlemeli, onlara şefkat ve merhamet nazarıyla bakmalı, mallarını onlara teslim etmeli ve tarikatın hükümlerini onlardan saklamalı, onların kötü ahlâklarına sabretmeli, mümkün oldukça onlarla bir arada bulunmamalı, kendisinin onlardan daha faziletli olduğuna inanmamalı ve onların Müslüman olduklarına ve Allah'ın onları affedebileceğine inanmalıdır
Mürid, kendisinin sıkıştırılabileceğini, basit ve önemsiz şeylerden, büyük ve küçük günâhlardan hesaba çekileceğini, Allah'ın câhillerden affedeceği günâhların benzerini âlimlerden affetmeyeceğini, avâma aldırış etmediğini, fakat havâss a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/olanlarin/" olanların /a tehlikede olduğunu düşünmelidir. (Gunye, II, 169-170
Fakirlerle sohbet şöyle olmalıdır. Mürid, fakirlerle sohbet ederken, yemekte, içmekte, giyim kuşamda, oturup kalkmada, zevk ve sefâda onları kendisine tercih etmelidir. Kendini onlardan daha aşağıda görmeli, hiçbir şeyde onlara bir üstünlüğü olmadığını bilmelidir. (Gunye, II, 170
Ey oğul! Hakk için irâden sağlamlaşmış değildir. Sen O'nun müridi değil