Lübbü'l-lübb (özün özü), İlâhi? Nür'un maddesidir. (Istilâh, 539
Lübbü'l-lübb, aklın kendisiyle teyid edildiği, İlâhi Nür'un maddesidir. Bu yüzden sözü edilen kabuklardan ayıklanmış a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/halde/" hâlde /a saf olur ve maddi âleme bağlanan kalbin idrâkinden ve şekli ilimle perdelenmiş anlayıştan saklı olan ilimleri idrâk eder. Bu da hayırlı âkıbeti gerektiren geçmişin güzel olmasından (son nefeste imânı korumaya yardımcı olabilecek sâlih amellerle geçirilmiş bir hayata a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/sahib/" sâhib /a olmaktan) gelir. (Kâşânî, 72; Câmi’, 94