Mübâyaa (beyatleşme), tarikata girerken yapılan müsâfaha (tokalaşma) ve sözleşme demektir. Mürid şeyhin önüne oturur ve ondan tarikatın icâblarını dinler. Bu mânâya binaen Falanca kişi ahd aldı , yani tarikatın icâblarını yapacağına ve şeyhinin emirlerini yerine getireceğine dâir kendine söz verdi demektir. (Rihle, 247
Mübâyaa rühlar âlemindendir. Müridlerin rühları şeyhin rühuna bağlıdır. Rühlar âleminde şeyhin rühâniyyeti müridi gözetir. Mürid, cisim âlemine çıktığında şeyhinin rühâniyyeti onu gözetir ve gelip de beyatleşinceye kadar onun için yavaş yavaş şeyhine yaklaştıracak bir sebeb kılar. (Nefehât, 125