Tasavvuf Klasikleri · Temmuz 8, 2026

müheyyemün (Tasavvuf Sözlüğü)

Müheyyemün, Hakk'ın cemâlini görmek süretiyle kendinden geçen meleklerdir. Onlar Hakk'ın müşâhedesiyle pek fazla meşgul olmaları sebebiyle Allah'ın Hz. Âdem'i yarattığını bilmezler. Çok yüce bir makamda olan bu melekler, …

Müheyyemün, Hakk'ın cemâlini görmek süretiyle kendinden geçen meleklerdir. Onlar Hakk'ın müşâhedesiyle pek fazla meşgul olmaları sebebiyle Allah'ın Hz. Âdem'i yarattığını bilmezler. Çok yüce bir makamda olan bu melekler, Hakk'ın dışındakilerden gaib olmalarından ve cemâlinin nüruyla kendilerinden geçmelerinden dolayı Hz. Âdem'e secde ile mükellef tutulmamışlardır. Onlara Hakk'ın dışında hiç kimse nüfüz edemez. Onlar Kerrübiyyün' dur. (Kâşânî, 90; Câmi’, 100

mükâşefe/mükâşefât (bk. kerâmet/kerâmât; muhâdaramükâşefe-müşâhede