Tasavvuf Klasikleri · Temmuz 8, 2026

nâmüs (Tasavvuf Sözlüğü)

Nâmüs (hüküm, iffet), ancak emir ve yasaklarla tamamlanır. Emir ve yasaklar ise ancak vaad ve vaid /cennet ve cehennem) ile te'sirli olabilir. Vaad ve vaid de, ancak tergib ve terhib (sevdirme ve korkutma) ile mümkün …

Nâmüs (hüküm, iffet), ancak emir ve yasaklarla tamamlanır. Emir ve yasaklar ise ancak vaad ve vaid /cennet ve cehennem) ile te'sirli olabilir. Vaad ve vaid de, ancak tergib ve terhib (sevdirme ve korkutma) ile mümkün olur. Tergib ve terhibin de havf ve recâ (korku ve ümid) a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/sahib/" sâhibi /a kimselere faydası olur. Havf ve recâ, emir ve nehiylere uyma anında bilinir ve ortaya çıkarlar. Hiçbir şeyden korkmayan ve hiçbir şey istemeyen kimse teşvik edilemez ve hiçbir şeyden korkutulamaz. Vaad ve vaidin ona faydası olmaz. Kim hüküm koyuculara uymaz ve onların yasaklarından kaçınmazsa nâmüstan nasibi olmaz. (İhvân, IV, 77