sohbet (sohbet me'a'l-ağniyâ ; sohbet me'a'l-cühhâl; sohbet me'a'lecânib; sohbet me'a'l-ehl; sohbet me'a'l-esâgir; sohbet me'a'l-fukarâ ; sohbet me'a'l-gurebâ; sohbet me'a'l-ihvân; sohbet me'a'l-ihve; sohbet me'a rasülillâh; sohbet me'a's-sultân; sohbet me'a'l-üstâd
a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/sohbet/" Sohbet /a -i Rasülullâh'ın (Allah Resülü ile sohbetin) husüsi bir mânâsı ve a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/hurmet/" hürmeti /a sohbet vardır. Sahabeye bu isimden daha lâyık bir isim bulmak mümkün değildir. Onların bu isimlerinin üstünlüğü Hz. Peygamber'in 5 şeref ve hürmete lâyık oluşundan kaynaklanmaktadır. Sahabe; zâhidlerin, âbidlerin, mütevekkillerin, fukarânın, rızâ, sabır ve tevâzü ehlinin imamlarıdır. Sahabe, ulaştığı her şeye Hz. Peygamber'le 5 olan sohbetinin bereketiyle ulaşabilmiştir. Sahabe, hâllerin en yücesi olan sahabiliğe nâil oldukları için, bunun dışında bir hâl talebinde bulunmaları mümkün değildir ve zaten onlar için, içinde bulundukları hâlden daha faziletli bir hâl de yoktur. Tevfik Allah'tandır. (Lüma', 42
Sohbet mea'l-ihvân (tarikat kardeşleriyle sohbet), onları kendisine tercih etmek