a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/vucudun/" vücüdunun /a (varlığının) mâhiyetini teşkil etmiştir. Tıpkı demirin mıknatısa zâti taaşşuku (demirin özünde yer alan mıknatısa yapışma husüsiyetij gibi
Kâinâtın O'na a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/ubudiyyet/" ubüdiyyet /a konusundaki bu taaşşuku, onun (insanlarca) anlaşılamayan tesbihidir. Kâinâtın ikinci bir tesbihi daha vardır, ki o da Hakk'ın kâinâta zuhürunu kabül etmesidir. Kâinâtın üçüncü bir tesbihi daha vardır. Bu da halk ismiyle Hakk'da zuhür etmesidir. Esasen kâinâtın Allah'a tesbihleri çoktur. İlâhi isimlerden her isme göre kâinâtın husüsi tesbihleri vardır. İşte bu Cenâb-ı Hakk'ı bir an içinde, tek bir dille sayısız tesbihatla tesbih etmesidir. Vücüdun (varlığın) her bir ferdi Cenâb-ı Hakk'la beraber tesbih hâlindedir
Allah isminin a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/mustak/" müştak /a olduğunu söyleyenler, bunu ilâh- a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/me-luh/" me'lüh /a kelimelerinden çıkardılar. Câmi'd (türememiş) olsaydı, çekimlenemeyeceğini söylediler ve şunu eklediler: Bu ismin aslı, mâbüda verilen ilâh' kelimesidir. Üzerine 'lâm-ı târif eklenince el-ilâi olmuştur. Çokça a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/kullanilmasi/" kullanılmasından /a ötürü ortadaki elif hazf olununca (kaldırılınca) Allah şeklini almıştır. Bu isim konusunda Arab dili âlimlerinin pek çok sözü vardır. Biz teberrük için bu kadarla yetiniyoruz. (İnsân, I, 17
Cenâb-ı Hakk varlıkları yaratmadan evvel kendi zâtında olup, mevcüdâtın (varlıkların) tamamı da, Hakk'ta fâniydi. Ve Cenab-ı Hakk'ın, vücüdla alâkalı hiçbir zuhüru yoktu. İşte a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/kenz-i-mahfi/" kenz-i mahfi /a (gizli hazine) dedikleri budur. Peygamberimiz
bu kenz-i mahfiden amâ diye bahsetmiş, Amaânın ne üzerinde ne de altında hava vardır buyurmuştur. Çünkü a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/hakikat/" hakikati /a 'T-hakayık (hakikatler hakikati) kendi varlı