suver-i irâde (Tasavvuf Sözlüğü)

nefsin, her şeyin Allah'ın irâdesinden başka bir irâde ile vukua geldiğini görmekten uzaklaşması ve her şeyin ilâhi irâde ile vâki olduğunu müşâhede etmesidir. (Kâşânî, 141; Câmi', 88