Tasavvuf Klasikleri · Temmuz 8, 2026

tahâsüs (Tasavvuf Sözlüğü)

Tahâsüs, kişinin kendinden alt derecedeki bir insana ikrâmda bulunup saygılı davranması sırasında, karşısındakinin derecesini düşürmesidir. (Mizân, 74 tâhir (tâhir-i bâtın; tâhir-i sırr; tâhir-i sırr ve alâniyye; tâhir-i …

Tahâsüs, kişinin kendinden alt derecedeki bir insana ikrâmda bulunup saygılı davranması sırasında, karşısındakinin derecesini düşürmesidir. (Mizân, 74

tâhir (tâhir-i bâtın; tâhir-i sırr; tâhir-i sırr ve alâniyye; tâhir-i zâhir

Tâhir, Allah'ın, (kendisine) muhâlefet etmekten koruduğu kimsedir

Tâhir-i zâhir, Allah'ın a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/masiyyet-2/" mâsıyyetten /a koruduğu kimsedir

Tâhir-i bâtın, Allah'ın, şeytanın vesvesesinden ve ağyar (kendisinden başkası