Tarih onlara desise ve iftira için verimli bir meydan idi. Zira o saptırıcılar hayallerinin ürettiği asılsız olayları ve kıssaları İslâm tarihine girdirdiler. Bununla halifelerin ve İslâm padişahlarının hayatlarını kirletmeye uğraştılar. Örneğin Harun Reşid’e haşa uygun olmayan garip hikayeler nisbet ettikleri gibi. Bunun gibi yalan hikayeleri “Elfü Leyletin ve Leyle” (Binbir gece masalları) adlı hikaye kitabında buluyoruz.
Sapık haçlılar, müsteşrikler ve onların yolundan gidenlerin İslâm tarihine iftira, bâtıl haber, bâtıl olduğu apaçık olan sapıklıkları sokuşturdukları gizli değildir. Bundan maksatları İslâmı yıkmak ve içine şüphe sokmaktır.
Lâkin araştırmacı müslüman tarihçiler, Zehebî, Taberî, İbn-i Kesir, İbn-i Esir, İbn-i Hişam ve diğerleri gibi zatlar İslâm tarihini tedvin edip yazdılar. Onu iftiralardan temizleyip dışarıdan dahil olan ve dine yakışmayan yalan şeyleri ondan uzaklaştırıp onu tertemiz olarak ortaya çıkardılar. Hakikatı arayan kişilere gereken odur ki bu sahih mercîlere dönerek kirliyi temizden, zayıfı semizden ayırıp seçsinler.
Dipnotlar
- Buhari Sahihinde Kitab-ul İlim’de Ebû Hureyre (radıyallâhu anhu)’den, Müslim Kitab-ı İman Tirmizi Kitabu’l İlim ve İbn-i Maceh Ebvab-üs Sünnet’te tahriç ettiler.
- Gerçekten bazı zadlar ve gayretli âlimler, nebevî hadislerin üzerine kitaplar yazarak, mevzu hadisleri açıkladılar. Suyûtî (rahmetullâhi aleyh)’in Elle-Alil Masnua fil Hadisi’l Mevdua, Acculûnî (rahmetullâhi aleyh)’in Keşful Hafa ve Hut-ul Beyrutî (rahmetullâhi aleyh)’in Esnav Metalibi gibi.