tabiattan kaynaklanan beşeri a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/ahlak/" ahlâkın /a terkedilmesi, beşeri sıfatları zelil kılmak, nefsin hiddetlerinden kaçınmak, rühi sıfatlarla bezenmek, a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/hakikat/" hakikat /a ilimleriyle uğraşmak ve şertat husüsunda Resülullah'a; tâbi olmaktır.
Şibli de şöyle der: Tasavvuf, maddi olandan korunmaktır. Yine şöyle demiştir: Tasavvuf, süfinin olmadan önce olduğu gibi olmasıdır. Şöyle dediği de rivâyet edilmiştir: Süfi halkla alâkayı kesen, Hakk'la a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/ittihad/" ittihâd /a eden (birleşen) kimsedir. Nitekim Allah 1020 a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/tasavvuf-i-hulki/" tasavvuf-ı hulki /a
şöyle buyurmuştur: Seni a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/kendim-icin/" kendim için /a seçtim. (Aynı zamanda) a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/tasavvuf/" tasavvuf /a , (Hakk'dan) başka her şeyle alâkayı kesmektir. Allah Sen beni asla göremezsin! Ârâf, 7/143) buyurarak buna a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/isaret/" işâret /a etmiştir.
Ona Süfi neden ibnü'l-vakt olarak adlandırıldı? diye sorulunca şu karşılığı vermiştir: Çünkü o kaybetti ğine üzülmez, elde olandan da bir şey beklemez. (Rihle, 27
Tasavvuf, bu husüsta yazılmış olan kitâbların okunmasında değil, ancak kalbin kötü hastalıklardan ıslah edilip temizlenmesinde, nefsin terbiyesi, ayıplarının denetlenmesi ve asli cevherine döndürülmesindedir. (Rihle, 38
Süfiler, ilm-i tasavvufun (tasavvuf ilminin), fıkhın konularından olduğu ve umümi olarak en şerefli ilim olduğu husüsunda icmâ etmişlerdir. Çünkü onun konusu isim, sıfat, fiil ve hükümleriyle Allah'ın nasıl tecelli ettiğini bilmektir. Bu ise, iki a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/dunya/" dünyâ /a saadeti kazandıran ilâhi bir a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/hikmet/" hikmettir /a . (Nefehât, 21
(Ayrıca bk. safâ'; süfi-mutasavvıf-mustasvif/ a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/sufiyye/" süfiyye /a