Tebettül, inkıtâ (kesilmek, kopmak) demektir. İlk inceliği, a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/hakikat/" hakikati /a müşâhede etmek üzere isteklerden ve hazlardan tamamen sıyrılmaktır. İkincisi, hevâdan kaçınmak süretiyle nefse meyletmemek, (halkla) ünsiyet rüzgârına kapılmak ve keşfi koklamaktır. Üçüncüsü ise ilk hâlinin tecrid olması (sadece ilk kulluk hâlinin kalması) ve cem'in başlangıcına nazar etmektir. (Ravza, 480
tebzir Tebzir, gereksiz zamanda gereksiz yere harcamada bulunmak, savurganlık demektir. (Mizân, 77
