Ülfetin alâmeti, (emirlere) muhâlefetin azlığı ve iyiliğin çokluğudur. (Âdâbı, 147
Ülfet, sevgi makamlarının ilkidir. Birçok sebebi vardır. Birincisi, mümâzecettir (kaynaşmadır), ki ünsü ve Sevgili'nin güzelliklerinin istikrarlılığını (bu istikrar, Sevgili'nin kişideki etkisinin istikrarıdır) gerektirir. Bunun mânâsı, Sevgili'yi her türlü arzu ve dostluğa tercih etmektir. (Ravza, 348
(Ayrıca bk. hubb; a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/mehabbet/" mehabbet /a