vatar (Tasavvuf Sözlüğü)

Vatar, temenni etmek ve beşeri sıfatlar ve nefsâni arzular dışında kalan övülmeye değer bir faydalanmadır. Bununla alâkalı olarak Filan kimse, vatarına yerleşmiş, arzularına kavuşmuştur denir. (Lüma', 445