zâviye (Tasavvuf Sözlüğü)

zebür 3:) ) Zebür, kitâb mânâsına gelen Süryânice bir a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/kelime/" kelimedir /a . Arablar da bu kelimeyi kullanmışlardır. Hatta Allah da Kur'ân'da bu kelimeyi kullanmıştır: İşledikleri her şey zebürlarda mevcüddur. Burada zeburlar kitâblar demektir. Zebür mufassal (ayrıntılı) âyetler hâlinde Hz. Dâvüd'a ses indirilmiş, ancak Hz. Dâvüd 1, onu kavmine, ancak Allah tarafından nüzülü tamamlandıktan sonra, bir defada çıkarmıştır. Hz. Dâvüd', muhâvere (karşılıklı konuşma) bakımından insanların en kibarı, a href "/tr/tasavvuf-sozlugu/ahlak/" ahlâk /a yönüyle de en güzeli idi. (İnsân, I, 72