Bir elbise giyildiğinde nimet için şükür olarak okunur.
Elbise giyerken
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَسَانِي هَذَا وَرَزَقَنِيهِ مِنْ غَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلَا قُوَّةٍ
Elhamdü lillâhillezî kesânî hâzâ ve razekanîhi min gayri havlin minnî ve lâ kuvveh.
Bunu bana giydiren ve benden bir güç olmaksızın rızık olarak veren Allah’a hamdolsun.
Giyinirken bir defa.
Hasen
Ebû Dâvûd, Libâs 1; Tirmizî, Deavât 107
Gündelik bir ihtiyacı şükür ve rızık bilinciyle ilişkilendirir.
Bu kayıtta vakit veya tekrar sayısı ancak rivayette açıkça bulunduğunda belirtilir. Dua, tedaviye, çalışmaya, istişareye veya diğer fiilî sorumluluklara alternatif olarak sunulmaz.