Bir taşıta binildiğinde ve yolculuğa başlanırken okunur.
Yolculuk duası
سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ
Sübhânellezî sehhara lenâ hâzâ ve mâ künnâ lehû mukrinîn. Ve innâ ilâ rabbinâ lemunkalibûn.
Bunu hizmetimize veren Allah’ı noksanlıktan tenzih ederiz; yoksa buna gücümüz yetmezdi. Şüphesiz Rabbimize döneceğiz.
Yolculuğun başında bir defa.
Sahih
Müslim, Hac 425; Zuhruf 43/13–14
Ulaşım imkânını insanın mutlak hâkimiyeti değil ilâhî nimet olarak görür.
Bu kayıtta vakit veya tekrar sayısı ancak rivayette açıkça bulunduğunda belirtilir. Dua, tedaviye, çalışmaya, istişareye veya diğer fiilî sorumluluklara alternatif olarak sunulmaz.