Hadis-i Şerif
Ebû Hüreyre radıyallâhu anh’ den rivayet edildiğine göre,
“Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’ i şöyle buyururken dinledim”
demiştir:
“Cenâze namazı kıldığınız zaman, ölen kimseye ihlâsla dua
ediniz!”
“Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’ i şöyle buyururken dinledim”
demiştir:
“Cenâze namazı kıldığınız zaman, ölen kimseye ihlâsla dua
ediniz!”
Ebû Dâvûd, Cenâiz 56
Açıklama
Daha önce cenâze namazında okunacak iki dua örneğini gördük.
Burada, cenâze namazı kılındığı zaman, hiçbir ayırım yapmadan
ölen için içtenlikle dua edilmesi gerektiğini görmekteyiz. Bunlar
Peygamber Efendimiz’in hem yaptığı hem de bize tavsiye ettiği birer
sünnettir. Ancak burada bir nokta daha dikkat çekmektedir. O da,
ölen kimsenin iyi veya kötü olduğuna bakılmadan onun bağışlanması
için samimiyetle dua etmektir. Günahkâr kimselerin duaya herkesten
daha fazla ihtiyacı vardır. Aslına bakılırsa iyi veya kötü herkesin
duaya ihtiyacı vardır. Vefat eden herkesin, cemaatin önüne
getirilmesinin sebebi de budur.
Esasen ölüm olayı karşısında samimi davranmak, ölen müslüman
için duygulu bir gönülle dua etmek, şüphesiz ölen kadar o duayı
yapan diri için de faydalı ve lüzumludur.
Hadîs-i şerifteki “ahlisû lehü’d-duâ” ifadesini, “duayı ölene tahsis
edin, sadece onun için dua edin” şeklinde anlamak mümkün
görünmekle beraber, daha önce okuduğumuz hadislerde görüldüğü
ve yine biraz sonra gelecek hadislerde de açıkça görüleceği gibi,
duaya bütün müslümanlar ortak edilmediği için bu ifadeden “duayı
ölüye tahsis edin” anlamının çıkarılması isabetli değildir. Belki de bu
ikazı, “cenâze namazında cenâzeyi unutarak sadece diriler için dua
etmeyin. Duanızda mutlaka ölüye bir yer ayırın” şeklinde anlamak
daha doğrudur.
Burada, cenâze namazı kılındığı zaman, hiçbir ayırım yapmadan
ölen için içtenlikle dua edilmesi gerektiğini görmekteyiz. Bunlar
Peygamber Efendimiz’in hem yaptığı hem de bize tavsiye ettiği birer
sünnettir. Ancak burada bir nokta daha dikkat çekmektedir. O da,
ölen kimsenin iyi veya kötü olduğuna bakılmadan onun bağışlanması
için samimiyetle dua etmektir. Günahkâr kimselerin duaya herkesten
daha fazla ihtiyacı vardır. Aslına bakılırsa iyi veya kötü herkesin
duaya ihtiyacı vardır. Vefat eden herkesin, cemaatin önüne
getirilmesinin sebebi de budur.
Esasen ölüm olayı karşısında samimi davranmak, ölen müslüman
için duygulu bir gönülle dua etmek, şüphesiz ölen kadar o duayı
yapan diri için de faydalı ve lüzumludur.
Hadîs-i şerifteki “ahlisû lehü’d-duâ” ifadesini, “duayı ölene tahsis
edin, sadece onun için dua edin” şeklinde anlamak mümkün
görünmekle beraber, daha önce okuduğumuz hadislerde görüldüğü
ve yine biraz sonra gelecek hadislerde de açıkça görüleceği gibi,
duaya bütün müslümanlar ortak edilmediği için bu ifadeden “duayı
ölüye tahsis edin” anlamının çıkarılması isabetli değildir. Belki de bu
ikazı, “cenâze namazında cenâzeyi unutarak sadece diriler için dua
etmeyin. Duanızda mutlaka ölüye bir yer ayırın” şeklinde anlamak
daha doğrudur.
Hadisten Öğrendiklerimiz
- 1Duada esas olan ihlâstır.
- 2Cenâze namazında hem ölü hem de diriler için dua edilir.
- 3Cenâze namazı kılınan kimse için günahsız, günahkâr ayırımı
yapmadan samimiyetle dua etmek gerekir.