-2. CİLT- · 258 – İSTİSKA (YAĞMUR DUASI) NAMAZIYLA İLGİLİ HADİSLER
İSTİSKA NAMAZI
1161 – Abbad bin Temim’in amcasından; Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem, cemaatle yağmur duasına çıktı. Kıraatı her ikisinde de açık okuyarak iki rekat namaz kıldırdı. Kıbleye karşı dönerek cübbesini ters çevirip ellerini kaldırarak duâ etti ve yağmur istedi. [181]
İZAH
Bu hadis-i şerif yağmur duasına çıkıldığı vakit iki rekat namaz kılınacağına, kıraatin cumada olduğu gibi açıktan okunacağına, imamın cübbesini ters çevirmesinin müstehap olduğuna delâlet eder. İmam Şâfiî, Mâlik, Ahmed bin Hanbel hazretleri ve İmam Azam’ın talebesi İmam Muhammed hazretlerinin görüşü de böyledir. İmam Azam hazretleri ise yağmur istemede sadece duâ ve istiğfar vardır. Cemaatle namaz kılmak sünnet olmadığı gibi cübbeyi ters çevirmekte müstehap değildir. Ancak cemaat isterse ayrı ayrı namaz kılabilirler, diyor. Delili yağmur isteme, sadece duâ ve istiğfardır, mealini taşıyan hadislerdir. (Avn-ül-Ma’bûd, c. 1, s. 453, Bezl-ül-Mechûd, c. 6, s. 219-220, Menhel, c. 7, s. 67, Meallim, c. 2, s. 36)
1162 – İbn-i Şihab radıyallahu anh’dan: Bana Abbad bin Temîm el-Mazenî haber verdi. O da Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem’in ashabından olan amcasından şöyle derken işitmiş. Bir gün Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem yağmur duası için çıktı arkasını ahaliye karşı çevirerek Aziz ve Celil olan Allah’a duâ ediyordu. Süleyman bin Dâvud şöyle dedi. Kıbleye karşı döndü, cübbesini ters çevirdi, sonra da iki rekat (istiska) namazı kıldı. İbn-i Ebî Zi’b şöyle dedi: Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem yağmur istemek için kıldığı (her) iki rekatta da Kur’an okudu. İbn-i Serh rivâyetinde açık okuduğunu kastediyor, cümlesini ziyâde etti.
1163 – Muhammed bin Avf şöyle dedi. Şu hadisi isnadıyla Abdullah bin Müslim’den Amr bin el-Haris’in kitabında okudum. (Orada) namazı zikretmedi. Zebîdî şöyle dedi: Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem cübbesini ters çevirdi, onun sağ tarafını sol omzuna, sol tarafını sağ omzuna getirdi. Sonra da Aziz ve Celil olan Allah’a duâ etti.
İZAH
Itaf: Cübbe demektir. Burada cübbenin sağ ve sol yanları manâsına kullanılmıştır.
1164 – Abbâd bin Temim radıyallahu anh’dan rivâyete göre, Abdullah bin Zeyd şöyle dedi: Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem üzerinde siyah bir maşlah olduğu halde yağmur duasında bulundu. Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem, maşlahın eteğinden tutup onu yukarı getirmek istedi. Bu güç olduğundan onu (sağ yanı sola, sol yanı sağa getirmek üzere) omzunda ters çevirdi.
İZAH
Hamîsatü: Yünden yapılmış iki tarafında işlemeli kordonu bulunan siyah, dört köşeli bir giyim eşyasıdır, bazı hacılar hicazdan getirirler, ona Maşlah tabir ederler.
1165 – İshak bin Abdullah’dan rivâyete göre babası Abdullah şöyle demiştir: Velid bin Utbe Medine’nin emîri idi. Velid bin Utbe yerine Osman bin Ukbe demiştir. Beni Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem’in yağmur isteme namazının keyfiyetinden sormam için İbn-i Abbas’a gönderdi. (İbn-i Abbas) Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem’in tevazulu, tazarrulu ve ziynetleri terk ederek yağmur duasına çıktı ve musallâya kadar geldi, dedi. Osman rivâyetinde şunu ziyâde etti. Minbere çıktı, sonra (şunda) ittifak ettiler. Sizin şu hutbeniz gibi hutbe okumadı, lâkin, duâ tazarru ve tekbiri de bırakmadı. Daha sonra da bayramda kıldığı gibi iki rekat namaz kıldı, cevabını verdi. Ebû Dâvud: İhbar Nüfeylî’nindir, doğrusu İbn-i Utbe’dir, dedi. [182]
İZAH
Mütebezzilen: Eski elbiseler giyinerek. Mütevâzıan: Tavazulu olarak. Mütedarrıan: İhtiyacını isteyen kimsenin yalvarışı gibi engin gönüllülük içerisinde, isteyerek demektir.