Nebevî rivayette geçen bu dua, insanı incitmeyi meşrulaştırmaz; dilin sorumluluğunu, özür dilemeyi ve hakkı telafi etmeyi hatırlatır.
İncittiğimiz mümin için iyilik duası
اللَّهُمَّ فَأَيُّمَا مُؤْمِنٍ سَبَبْتُهُ فَاجْعَلْ ذَلِكَ لَهُ قُرْبَةً إِلَيْكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Allâhümme fe-eyyümâ mü’minin sebebtühû fec‘al zâlike lehû kurbeten ileyke yevme’l-kıyâmeh.
Allah’ım! Üzücü bir söz söylediğim herhangi bir mümin için bunu kıyamet gününde sana yakınlık vesilesi kıl.
Sabit tekrar sayısı yok.
Sahih
Buhârî, Deavât 34
Kul hakkı yalnız dua ile kapanmaz; mümkünse özür, helâlleşme ve zararın giderilmesi gerekir.
Bu kayıtta vakit veya tekrar sayısı ancak rivayette açıkça bulunduğunda belirtilir. Dua, tedaviye, çalışmaya, istişareye veya diğer fiilî sorumluluklara alternatif olarak sunulmaz.