TAHARET BÖLÜMÜ · 26 – MİSVAKIN NASIL KULLANILACAĞI
49 – Ebû Bürde radıyallahu anh’ın babasından (Müsedded’in rivâyetine göre Ebû Bürde’nin babası şöyle dedi): Yüklerimizi yükleyecek deve istemek için Peygamberimize geldik Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’i misvak dilinin üstünde misvaklanırken gördüm. Süleyman rivâyetinde Ebû Bürde’nin babası şöyle anlattı dedi: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in yanına girdim misvaklanıyordu. Misvakı dilinin bir yanına koymuş öh, öh diye kusuyormuş gibi bir ses çıkarıyordu dedi. Ebû Dâvud, Müsedded rivâyetinde dedi ki: Bu uzun bir hadisti lâkin ben bunu kısalttım. [66]
İZAH
Hadis metninde geçen “tehevvu’ ” İstifra eden kimsenin öğürüşü gibi ses çıkarmak demektir. Misvak: Uzunluğu bir karış, kalınlığı parmak kadar olmalı. Baş ve küçük parmağı misvakın altına, şahadet orta ve atsız parmağı üstüne koyup dişlere sağdan başlayarak enine kullanmalı. Misvakın sıhhati korumada, dişlerin sağlam kalmasını teminde önemi pek büyüktür. Fırça ve macun kullanmak da dişlerin temizliğine sağlam kalmasına yardım eder. Fakat misvakta bulunan özellik fırçada yoktur. Hem misvak, hem de fırça kullanacağım diyen kimse tebrike lâyık bir davranışta bulunmuş olur. Kur’an okunacağı sırada namaza başlanacağında, uykudan uyanıldığı vakit, yemekten sonra, topluluk içerisine gireceğinde, misvak kullanmak müstehaptır.