CİHAD BÖLÜMÜ · 134 – BULÜĞ ÇAĞINA GİRMİŞ ESİRLERİ BİRBİRİNDEN AYIRMAK
2697 – İyas bin Seleme radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre dedi ki: Ebû Bekir radıyallahu anh’ın maiyetinde sefere çıktık. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem onu bize kumandan tayin etti. Fezare kabilesiyle savaşa başladık. Baskını çeşitli kollardan yaptık. Sonra halktan bir cemaata baktım, orada çocuklar ve kadınlar vardı. Bir ok attım. Onlarla dağın arasına düştü, orada kaldılar. Ben de onları Ebû Bekir’e getirdim. İçlerinden Fezara’dan bir kadın vardı. Kadının üzerinde yumuşak deri vardı. Yanında Arabın en güzellerinden bir de kızı vardı. Ebû Bekir, kadının kızını fazla olarak bana verdi. Medine’ye geldim. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bana, “Ya Seleme o kadını bana hibe et,” dedi. Ben de, Allah’a yemin ederim ki, o kadın benim hoşuma gitti. Ben onun elbisesini de açmadım (ona yaklaşmadım) dedim. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, sükût etti. Ertesi gün olunca Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, çarşıda bana yine rast geldi. Ve “Ya Seleme, Allah’a yemin olsun ki o kadını bana hibe et,” buyurdu. Ben ya Rasûlallah, Allah’a yemin olsun ki, o kadının elbisesini soymadım, o sana hibe olsun dedim. O kızı Mekke halkına gönderdi, Mekkelilerin elinde (müslüman) esirler vardı. O kadını onlara göndererek ellerindeki esirlerine fidye göndermiş oldu. (Onlar da müslümanları serbest bıraktılar.) [477]
İZAH
Bu olay Hudeybiye’den inmeden önce idi. Bu hadis-i şerif esirlerde olgun çağa gelmiş, kızla annesinin arasını ayırmanın caiz olacağına delildir. Kısg: Deri demektir. Unuk: Cemaat manasınadır. Müşriklerle esir mübadelesi yapılmış oluyor. Müşriklerden olan esir onlara verilip müslümanlar onlardan isteniyor.