CİHAD BÖLÜMÜ · 47 – HAYVANLARA KARŞI YAPILMASI EMREDİLEN GÖREVLER
2548 – Sehl bin Hanzaliyye radıya llahu anh’dan rivâyet edildiğine göre dedi ki: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, (Açlıktan) karnı sırtına yapışmış bir deveye rastladı ve, “Şu dilsiz hayvanlar hakkında Allah’tan korkun, ona besili olarak binin, etini de besili olarak yiyin,” buyurdu.
2549 – Abdullah bin Cafer radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre dedi ki: Bir gün Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, beni terkisine aldı, bana gizli bir sır söyledi, onu insanlardan kimseye söylemem. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in abdest bozarken perde olarak kullandığı şeyin en sevimlisi, yüksek yapı ve birbirine geçmiş hurma ağacı topluluğu idi. Abdullah dedi ki: Hz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem, Ensardan bir kimsenin bostanına girdi. Bir de ne görsün; orada bir deve vardı. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’i görünce deve böğürdü, inledi ve gözlerinden yaşlar döküldü. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, devenin yanına geldi ve kulak kökünü okşadı, deve sesini kesti. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Bu devenin sahibi kimdir” buyurdu. Ensardan bir delikanlı geldi ve benimdir ey Allah’ın Rasûlü, dedi. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Allah’ın seni kendisine sahip kıdığı şu hayvanın hakkına riayetsizlikten Allah’tan korkmaz mısın, o senin onu cidden aç bıraktığını bana şikayet etti,” buyurdu. [379]
2550 – Ebû Hüreyre radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre: Gerçekten Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu, “Bir zaman bir adam bir yolda gidiyordu, şiddetle susadı, bir kuyu buldu. Kuyuya indi, su içti, sonra çıktı. Bir de ne görsün bir köpek soluyor, susuzluktan yaş yaprağı yiyor. Adam kendi kendine benim başıma gelen susuzluk gibi bu köpeğe de gelmiş dedi. Kuyuya indi, mestine su doldurdu, onu ağzına kıstırdı, kuyudan çıktı. Köpeği suladı, Allah onun bu amelini kabul buyurdu ve onu bağışladı.” Ashab: Ey Allah’ın Rasûlü, hayvanlara yaptığımız iyilikten de bize ecir var mı,” dediler. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Yaş ciğer taşıyan, her hayvana yapılan iyilikte sevap var,” buyurdu. [380]