-3. CİLT- · 95 – KABE’YE GİRMEK
2029 – Aişe radıyallahu anha’dan rivâyet edilmiştir: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem yanımdan sevinçli olarak çıktı, sonra yanıma üzgün olarak döndü ve, “Ben Kâbe’nin içine girmiş bulunuyorum. Eğer yaptıklarım hakkında sonradan edindiğim bilgiyi önceden edinmiş olsaydım Kâbe’ye girmezdim. Çünkü ben ümmetime meşakkat vermiş olmaktan korkarım.” buyurdu. [70]
İZAH
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, her hususta önderimiz olduğu için onun Kâbe’ye girişi bütün hacıların Kâbe’ye girmek istemesini gerektirecek, herkes de girmek için izdiham yapacak. İşte Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’ın üzüntüsü bundan ileri geliyordu.
2030 – Safiyye bint-i Şeybe’den demiştir ki: Ben Eslemiyye’yi şöyle derken işittim: Ben Osman’a Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem seni çağırdığında sana ne dedi?” diye sordum, o da şöyle cevap verdi: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bana, “Sana şu iki (asılı) boynuzu örtmeni emrtemeyi unuttum, Kâbe’de namaz kılanları meşgul edecek bir şeyin bulunması uygun düşmez,” buyurdu. İbn-i Serh rivâyetinde: Dayım Müsafi’ bin Şeybe’dir, dedi.
İZAH
Karneyn: İki boynuz demektir. Allah Teâlâ’nın Hz. İsmail’e gönderdiği koçun boynuzları Kâbe’de bulunuyordu. Tabiî namaz kılanların gözü oraya kaçıyor, ister istemez meşgul oluyorlardı. Bunun için Osman bin Talha’ya Kâbe’de asılı boynuzları örtmeni sana emretmeyi unuttum, buyurdu. Hicretin 64. Yılı Yezid ordusunun Kâbe’yi kuşatıp Abdullah bin Zübeyr’i taşa tuttuklarında bir kıvılcımla Kâbe örtüsü tutuşmuş, bu yangında Kâbe’de asılı boynuzlar da yanmıştır. (El-Menhel-Tekmile, c. 2, s. 228)