CİHAD BÖLÜMÜ · 40 – KENDİ SİLAHININ KENDİNE DÖNMESİ İLE ÖLEN KİMSE
2538 – Seleme bin Ekvâ radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre dedi ki: Hayber günü olunca, kardeşim çok şiddetli harbe tutuştu. Kendi hakkında konuşmaya başladılar. Adam kendi silahıyla öldü diye durumundan şüphe ettiler. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “O, Allah’a itaat yolunda çalışan bir mücahid olarak can verdi” buyurdu. İbn-i Şihab dedi ki: Seleme bin Ekvâ’nın oğlundan sordum. Babasından naklen bunun benzerini nakletti. Şu kadar ki o, Rasûlullah şöyle buyurdu, dedi. “Onlar yalan söylediler, o Allah’a itaat yolunda çalışan bir mücahid olarak can verdi. Onun sevabı iki mislidir.” [375]
İZAH
Câhiden, mücâhiden: Her iki kelime de ism-i fâildir. Birinci câhiden ibadetkâr taatkâr manasına, ikincisi gazi olarak harp ederek demektir. İkinci kelimenin birinciyi tekit olması da caizdir. (Avnu’l-Ma’bud)
2539 – Ebû Selam’dan, o da Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in ashabından bir kimseden rivâyet edildiğine göre, dedi ki: Cüheyne kabilesinden bir obaya saldırdık. Müslümanlardan bir adam onlardan bir er diledi. Ona kılıcını salladı, kılıç ondan kurtulup kendisini öldürdü. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Ey Müslümanlar topluluğu kardeşinizle ilgilenin!” buyurdu. Nas ona doğru koştular, onu ölmüş buldular. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem onu kanlı elbisesiyle sardı, üzerine namaz kılıp, defn etti. Ashab: O şehid midir ya Rasûlallah, dediler. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Evet ben de ona şahidim,” cevabını verdi