-2. CİLT- · 284 – KORKU NAMAZININ KILDIRILMASI KONUSUNDA AYRINTILAR
1240 – Mervan bin Hakem radıyallahu anh’dan: rivâyet edildiğine göre kendisi Ebû Hüreyre radıyallahu anh’a: Rasûlullah sallallahu aleyhi vesellem Efendimizle korku namazı kıldın mı? dedi. Ebû Hüreyre de: – Evet kıldım, cevabını verdi. Mervan: – Ne zaman kıldın? Ebû Hüreyre: – Necid gazvesinin olduğu sene Peygamber Efendimiz ikindi namazını kılmaya durdu, bir bölük Efendimiz’le namaza durdu, öbür bölük sırtları kıbleye olduğu halde düşmana karşı (saf tuttu) Efendimiz tekbir aldı, arkasında olanlar da düşman karşısında bulunanlar da hep birden tekbir aldılar. Efendimiz rükûa eğildi, yalnız arkasındaki bölük de rükû yaptı, secdeye indi, arkasındaki bölük de indi, düşman karşısındaki bölükse ayakta bekliyordu. Efendimiz ikinci rekata kalktı, arkasındakiler de kalktılar ve düşmanın karşısına gittiler. Düşman karşısında olan bölük de Efendimizin arkasına geldiler. Kendi kendilerine rükû ve secde yaparak bir rekat kıldı ve kalktılar. Rasûlullah Efendimiz ayakta olduğu gibi duruyor (onları bekliyordu) Efendimiz onlara bir rekat daha kıldırdı. Rükûa eğildi. Onlar da eğildiler, secdeye vardı, onlar da berâber vardılar. Efendimiz ve arkasındakiler oturdukları yerde bekliyorlardı. Düşman karşısında bulunan bölük geldi, rükû ve secde yaparak (kalan rekatı kıldılar) sonra hep birden selam verdiler. Efendimiz cemaate iki rekat kıldırdı, bölüklerin her birinin fertleri cemaatle birer rekat kılabildiler. [226]
1241 – Ebû Hüreyre radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Peygamber sallallahu aleyhi vesellem Efendimizle berâber Necid gazvesine çıkmıştık. Zâtü’r-rika gazvesinde Nahl, denen mevkide Gatafan kabilesinden bir orduyla karşılaştık diyerek bir önceki hadisin meâlini aynen zikretti. Şu kadar ki, bu hadisin lafzı Hayve’nin rivâyet ettiği hadisin lafzından başkadır. Bu hadisin lafzındaki fark şöyledir. Yanında bulunanlar ile berâber rükû etti ve secdede bulunduğu vakit yanındakiler kalkınca gerisin geriye yürüyerek arkadaşlarının bulunduğu saffa geldiler, dedi. (Bölüğün) kıbleye arkalarını çevirdiklerini zikretmedi.
1242 – Muhammed bin Cafer bin Zübeyr’in rivâyet ettiğine göre ona da Zübeyr’in oğlu Urve haber vermiş. Hz. Aişe radıyallahu anha bu kıssayı Urve’ye şöyle anlatmış: – Peygamber Efendimiz başlangıç tekbirini aldı, arkasında saf tutan bölük de tekbir aldı, Efendimiz rükûa eğildi, arkasındaki bölük de eğildi. Efendimiz secdeye indi, onlar da indiler. Efendimiz secdeden kalktı, arkasındakiler de kalktılar. Efendimiz (birinci secdeden kalktığında) oturduğu yerde bekledi, arkasındaki saf tutan bölük kendi kendilerine ikinci secdeyi yaptılar, sonra kalktılar arka arkaya yürüyerek düşman karşısındaki safın arkasına vardılar ve ökçeleri üzerine yan döndüler. Bu defa düşman karşısındaki bölük Efendimizin arkasına geldi saf tuttu ve ayakta tekbir aldılar. Kendi kendilerine rükûu tamamladıktan sonra, Rasûlullah secdeye indi, onlar da berâber indiler. Rasûlullah Efendimiz secdeden kalkınca onlar kendi kendilerine ikinci secdeye indiler. Peygamber Efendimiz ikinci rekata kalktı, her iki bölük de birlikte arkasında durdular, Efendimiz rükû ve secde yaptı, her iki bölük de berâber rükû ve secde yaptılar. Efendimiz ikinci secdeyi yaparken arkasındakiler de çok çabuk olarak secde ettiler. O kadar ki; süratli secde ancak o kadar olabilirdi. Efendimiz selam verdi. Hepsi de birden selam verdiler. Rasûlullah da kalktı. Namazın tamamında cemaat ona iştirak ettiler.