-4. CİLT- · 31 – MECÛSÎLERDEN CİZYE ALMAK
3042 – İbn-i Abbas radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Faris halkının Peygamberleri ölünce, iblis (şeytan) onlara Mecûsîliği yazdı (kabul ettirdi).
İZAH
Faris halkının peygamberleri ölünce şeytanın ardına takıldılar, şeytan onlara hak din yerine ateşe tapmayı teşvik etti. Onlar da ateşe taptılar. Mecûsîler müşriktirler. Müşrikler ya öldürülür veya hak dini kabul ederler. Onlardan cizye de alınmaması gerekir. Çünkü cizye ehl-i kitap olanlardan alınır. Ehl-i kitap da Hıristiyan ve Yahudilerdir. Ama sünnette Mecûsîler ehl-i kitap gibi cizyeye tabi tutulmuşlardır. Bu da şartsız değildir. Gelecek hadiste onlara tatbik edilecek şartlar gösterilmiştir.
3043 – Becâle dedi ki: Ben Ahmed bin Kays’ın amcası Cez bin Muaviye’nin katibi idim. Ölümünden bir sene önce bize Ömer’in bir mektubu geldi. (Mektupta şöyle diyordu): “Her sihirbazı öldürün, Mecûsîlerden mahremiyle evlenmiş her çifti ayırın ve onları (Yemekten önce gizlice söyledikleri) sözü söylemekten men ediniz.” Bunun üzerine biz bir günde üç sihirbazı öldürdük. Mecûsîlerden Allah’ın kitabına göre mahrem olanlarla evli olan her erkeği mahreminden ayırdık. Cez bin Muaviye bolca yemek hazırladı, Mecûsîleri yemeğe davet etti. Kılıcı eline almak üzere uyluğun üzerine koydu, fısıltı halinde söylemekte oldukları sözü söylemeden yemeği yediler. Yemekten (sonra Cez bin Hakem’in önüne) bir veya iki katır yükü gümüş attılar. Abdurrahman bin Avf’ın Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Hecer Mecûsîlerinden cizye aldı diye şahitlik etmesine kadar Ömer radıyallahu anh, Mecûsîlerden cizye almıyordu. [20]
İZAH
Hz. Ömer’in Mecûsîleri kendi mahremleriyle evlenmekten men etmesi, bir de sofrada yemekten önce ateşe ibadeti ifade eden zemzeme kelimesinden men etmesinin sebebi Müslümanların emrinde bulunan zimmîlerin davaları İslâm’ın hükmüne göre yargılanırdı. Hz. Ömer de bütün milletlerde gördüğü yakınlarla evlenmeyi yasaklamış, hakuki mevzularda İslam hukukuna göre yargılanmış olduklarından daha önce yakınlarıyla evlenmiş olanları ayırmıştır.
3044 – İbn-i Abbas radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e Bahreyn’den Esbez şehir halkından bir adam geldi. Esbezliler Hacer halkının Mecûsîleridir. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in yanında biraz eğleşti sonra çıktı. Ona, Allah ve Rasûlü sizin hakkınızda ne hükmetti, diye sordum. O da; Şer (li bir hüküm) dedi. Ben, sus dedim. O, dedi ki; Ya İslam veya ölümü hükmetti. İbn-i Abbas sözlerine devamla şöyle dedi: Abdurrahman bin Avf, Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Mecûsîlerden cizyeyi kabul ettiğini söyledi: İbn-i Abbas dedi ki: Halk Abdurrahman bin Avf’ın sözünü kabul edip benim Esbezili Mecûsîden işittiğim (hadisin hükmünü) bıraktılar.