CİHAD BÖLÜMÜ · 97 – SEFERDE ASKERİN TOPLANMASI VE YAYILMASI İLE İLGİLİ EMİRLER
2628 – Ebû Sa’lebe el-Huşenî radıyallahu anh’dan dedi ki: (Sefer esnasında) sahâbîler bir yere konakladıkları zaman (ravi: Amr bu cümleyi) Rasûlullah bir yere konakladığı vakit insanlar, diye rivâyet etti. Bunun üzerine dağ eteklerine ve vadilere dağılırlardı. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, “Sizin şu dağ eteklerine ve vadilere dağılmanız ancak şeytandandır,” buyurdu. Bundan sonra bir yerde konakladıklarında birbirlerine iyice yaklaşırlardı. Hatta üzerlerine bir yaygı atılsa hepsini kaplar denilebilirdi. [435]
İZAH
Düşman üzerine giden askerin dinlenme yerlerinde bir arada olması tedbirdir. Dağınık bulunması ânî saldırılarda bozguna uğramasına sebep olur.
2629 – Sehl bin Muaz bin Enes el-Cühenî radıyallahu anh’dan, o da babasından rivâyetle dedi ki: Nebî sallallahu aleyhi ve sellem ile şöyle şöyle gazveye gittim. İnsanlar konak yerlerini daralttılar, yolları kestiler. Nebî sallallahu aleyhi ve sellem bir nidacı gönderdi. Halk arasında şöyle nida ediyordu. “Kim konağı daraltır veya yolu keserse ona cihad (sevabı) yoktur.”
2630 – Sehl bin Muaz’dan; babasından naklen Nebî sallallahu aleyhi ve sellem ile gazveye gittik, dedi ve geçen hadisin manasını rivâyet etti.