CİHAD BÖLÜMÜ · 174 – ŞÜKÜR SECDESİ
2774 – Ebi Bekre radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e sevindirici bir haber geldiği vakit veya sevindirici bir şeyle müjdelendiğinde Allah’a şükür ederek secdeye kapanırdı. [516]
2775 – Âmir bin Sa’d’ın babası Said’den rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Medine’ye gitmek niyetiyle Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in maiyetinde Mekke’den çıktık. Azvere (tepesine) yaklaştığımız vakit devesinden indi. Sonra ellerini kaldırdı. Bir müddet Allah’a dua etti. Sonra secdeye kapandı. Uzun müddet secdede kaldı. Sonra kalktı ellerini kaldırdı. Bir müddet Allah’a yalvardı, yine secdeye vardı. Uzun müddet secdede kaldı. Yine kalktı, bir zaman ellerini kaldırdı. Sonra secdeye vardı. Râvî Ahmed bin Salih secdeyi üç kere zikretti. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Ben ümmetime şefaat edip Rabbimden ümmetimi istedim. Bunun üzerine ümmetimin üçte birini bana bağışladı. Rabbime şükür için secdeye vardım. Sonra başımı kaldırdım. Rabbimden ümmetimi istedim. Ümmetimin üçte birini daha bana bağışladı. Rabbime şükür için secdeye vardım üçte birini daha bana bağışladı. Rabbime şükür için secdeye vardım. Sonra yine başımı kaldırdım, Rabbimden ümmetimi istedim. Öbür üçte birini de bağışladı. Rabbime şükür için secdeye vardım.” Ebû Dâvud şöyle dedi: Eş’as bin İshak bize haber verdiği vakit Ahmed bin Salih’i düşürdü. Bunu ondan naklen bana Musa bin Sehl er-Remlî haber verdi, dedi.