DAVALAR BÖLÜMÜ · 19 – EHL-İ ZİMMETİN ŞAHİTLİĞİ VE SEFER ESNASINDA VASİYETİ
3605 – Şa’bî radıyallahu anh’dan şöyle rivâyet edilmiştir: Müslümanlardan bir zata Dakûkâ’da eceli gelmişti. Vasiyetine şahitlik edecek Müslüman bulamadığı için iki gayr-i müslimi şahit tuttu. Gayr-i müslimler, Kûfe’ye geldiler, Ebû Musâ el-Eşârî’ye varıp bu zatın vasiyetini haber verdiler. O zatın bıraktığı eşyasını ve vasiyetini takdim ettiler. Ebû Musâ el-Eşârî: Bu Rasûlullah zamanından sonra (bu güne kadar) hiç olmamış bir hadisedir dedi. Ve her ikisine de hiyanette bulunmadıklarına, yalan söylemediklerine, hükmü değiştirmediklerine, hiçbir şeyi saklamadıklarına ve hiçbir şeyi bozmadıklarına, bu vasiyetin bu zatın vasiyeti, (malların da yine o zatın) geride bıraktığı malları olduğuna dair Allah’a yemin ettirip şahitliklerini geçerli kıldı.
3606 – İbn-i Abbas radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Sehm kabîlesinden bir zât Temîm ed-Dârî ve Adiy bin Bedda ile bir yolculuğa çıktı. Sehm kabilesinden olan bu kimse, Müslüman bulunmayan bir beldede öldü. Bıraktığı eşyaları Temîm ed-Dârî ile Adiy bin Bedda getirdiler. Fakat ailesince altınla yaldızlanmış gümüş bardağın olmadığı meydana çıktı. Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem Efendimiz her ikisine de yemin ettirdi. Sonra bardak Mekke’de bulundu. Bardak sahipleri, biz bu bardağı Temîm-i Dârî ve Adiy bin Bedda’dan aldık, dediler. Bunun üzerine Sehm kabilesinden olup ölen kimsenin yakınlarından iki kişi ayağa kalkarak (Müslüman olarak) bizim şahitliğimiz Temîm ile Adiy’in şahitliğinden daha doğrudur. Ve bu kap bizim arkadaşımızındır, dediler. Bunun üzerine, “Ey iman edenler, sizden birinize ölüm geldiği vakit vasiyet sırasında içinizden iki adil kişi şahitlik etsin…” ayet-i onlar hakkında indi. (Maide sûresi, 106) [329]