BÖLÜMÜ · 6 – MİSAFİRİN İZİNSİZ OLARAK BAŞKA BİRİNİN MALINDAN YEMESİ
3753 – İbn Abbas’tan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Şu “Ey iman edenler, mallarınızı aranızda batıl yollarla yemeyin. Kendi rızanızla ticaret olursa başka…” ayet-i kerimesi indikten sonra, insanlara bir kimsenin evinde yemek yemek zor gelmeye başlamıştı. Derken bu ayeti Nur suresin deki (61 nolu) ayet neshetti. Bu ayette Allah Teâlâ şöyle buyurdu: “Size kendi evlerinizden başka evlerde yemenizde bir güçlük yoktur.” Allah Teâlâ’nın bu buyruğu “Toplu olarak ve ayrı ayrı yemenizde üzerinize bir günah yoktur” sözüne kadar sürmektedir. Bu ayet inmeden önce zengin bir kimse yakınlarından birini yemeğe çağırdığında, çağrılan kimse ben bu yemeği yemeyi günah zannediyorum derdi. Et-Tecennüh; günah, darlık anlamına gleir. O kimse fakir bu davete benden daha müstehaktır derdi. Bu ayetin inmesiyle Müslümanların ayette zikredilen kimselerin birine ait olan ve üzerine besmele çekilen yemekleri yemeleri ve bir de kitap ehlinin yemekleri helal kılınmış oldu.