İCÂRE BÖLÜMÜ · 75 – ŞÜFA
3513 – Câbir radıyallahu anh’dan rivâyete göre şöyle demiştir: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem: “Ortak olan her ev ve bahçede şüfa hakkı cârîdir. Ortağı izin vermedikce onu satması uygun değildir. Eğer danışmadan satarsa, ona haber verene kadar ortağı, o malı satın almaya daha haklıdır” buyurdu. [285]
İZAH
Bu hadis-i şerif şüfa hakkının ev, dükkan, bahçe ve arazide olabileceğine delildir.
3514 – Câbir bin Abdullah radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre şöyle demiştir: Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem, Şüfa hakkını ancak taksim edilmemiş mallarda kıldı. “Mal taksim edilip, sınırları çizildiği, yollar açıldığı vakit şüfa hakkı kalmaz” buyurdu.
3515 – Ebû Hüreyre radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Arazi taksim edilip, hudutları tayin edildikten sonra şüfa hakkı yoktur.” [286]
3516 – Ebû Rafi radıyallahu anh’dan rivâyete göre Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in şöyle dediğini işitmiş: “Komşu kendisine yakın olan malı satın almaya herkesten daha çok hak sahibidir.” [287]
3517 – Semüra radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Evin komşusu, komşu olduğu eve ve araziye başkasından daha müstehaktır.” [288]
3518 – Câbir bin Abdullah radıyallahu anh’dan rivâyet edildiğine göre, Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Komşu, komşusunun şüfasına başkasından daha müstehaktır. Yolları bir olduğu takdirde memleket haricinde ise gelmesi beklenir.” [289]