Peygamberimiz Aleyhisselam: “Benim birtakım isimlerim vardır: Ben Muhammed’im! Ben Ahmed’im! Ben Mâhî’yim ki, Yüce Allah, küfrü benimle yok edecektir! Ben Hâşır’ım ki, insanlar, Kıyamet günü benim izimce haşr olunacaklardır! Ben Âkıb’ım ki, benden sonra peygamber yoktur!”20 “Ben rahmet peygamberiyim!”21 “Ben savaşlar peygamberiyim!”
buyurmuşlardır.22 Peygamberimiz Aleyhisselam, Kur’ân-ı Kerîm’de dört kere Muhammed ismi ile,23 bir kere de Ahmed ismi ile anılır.24 Ahmed ise: En çok övülen veya en çok hamd ve şükür eden, ya da, bu hasletlerle anılan zât mânâlarına gelir.25 Peygamberimiz Aleyhisselam; en çok Muhammed ismi ile anılmış, Muhammed ismini kullanmıştır. Medine’de bulunan Mekkeli ve Medineli Müslümanlarla Yahudileri ve her iki tarafın müttefiklerini ilgilendiren muameleler hakkında yazdırdığı yazıda Peygamberimiz Aleyhisselamın Muhammed ismi yer alır.26 “Demek, sen Muhammed’i hicvettin ha?!”
der.27 Peygamberimiz Aleyhisselam; Hicretin altıncı yılında Hudeybiye’de Kureyş müşrikleriyle yaptığı muahedenin yazısını yazdırmak isteyip:
Kaynaklar
- Muhammed: Övülmeye layık hasletleri çok olan, Ebu Süfyan b. Hâris’in Peygamberimiz Aleyhisselamı hicveden şiirine karşı, Hassân b. Sâbit, söylediği uzunca şiirde: Mâlik, 2/1004, İbn Sa’d, 1/105, Buhârî, Sahîh, 4/162, Müslim, 4/1828, Tirmizî, Sünen, 4/135, Dârimî, 2/225. İbn Sa’d, 1/105, Ahmed b. Hanbel, 5/405, Müslim, 4/1821. İbn Sa’d, 1/105, Ahmed b. Hanbel, 5/405. 23 Âl-i imrân: 144, Ahzâb: 40, Muhammed: 2, Feth: 29. Sâf: 6. Râgıb, s.131.
- 26. İbn İshak, İbn Hişam, 2/147-150, Ebu Ubeyd, s. 291-292. Müslim, 4/1936.