Fıkıh ile itikadı ayırır
Hanefî, Mâlikî, Şâfiî ve Hanbelî adları bu bölümde fıkıh geleneklerini ifade eder.

İlyas Üzüm, Bekir Topaloğlu ve Ferhat Koca, “Mezhep”, c. 29, s. 526–542.
Kaynak, Keşkül’ün mezhepler anlatısında aşağıdaki sınırlar içinde kullanılmıştır.
Bu kayıt fıkhî mezhebi dinin kendisi değil, delilleri anlama ve hüküm çıkarma çevresinde oluşan ilmî bir gelenek olarak açıklar.
Dört mezhebin kalıcılığı yalnız kurucu imamlara değil; öğrenci, metin, fetva, kazâ ve eğitim ağlarına bağlıdır. Tarihte başka fıkıh çevrelerinin de bulunduğu özellikle korunur.
Hanefî, Mâlikî, Şâfiî ve Hanbelî adları bu bölümde fıkıh geleneklerini ifade eder.
Bu sayı vahyen konmuş bir sınır değil, tarihî kurumsallaşmanın sonucudur.
Kurucu imamın görüşleri sonraki aktarım, tercih ve şerh çalışmalarıyla mezhep doktrinine dönüşür.